هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و محبت به معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌ها و حسادت‌های ناشی از این عشق می‌نالد. او از غم‌ها و ناامیدی‌های خود می‌گوید، اما در عین حال، امیدوار است که خداوند او را از آفت‌ها حفظ کند. شعر همچنین بیانگر تعلق خاطر شاعر به معشوق و ناله‌های عاشقانه‌اش است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۹ - نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

نگاه گم شده در راه کوی یار مرا
گسسته عقد گهر گریه در کنار مرا ۱

خود از محبت جانان به خود حسد دارم
ز رشگ غیر کنون برگذشته کار مرا ۲

ز هر یقین که شود صاف سینه صاف ترم
غبار دل نشوم گر کنی غبار مرا ۳

به بی بری مزنم طعنه کز هزار چمن
قضا گذاشته این جا به یادگار مرا ۴

ز روزگار چه منت که بر سر من نیست
به روزگار تو افکنده، روزگار مرا ۵

خدا ز آفت پژمردگی نگهدارد
شکفته است دل و طبع زین بهار مرا ۶

مزاج دوست خموشی خرد ولی چه کنم
گل محبتم این ناله هست خار مرا ۷

تعلق تو «نظیری » بپستیم دارد
توجهی که کند دوست واگذار مرا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸ - نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - چه منت از مدد روزگار بر سر ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.