هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و عاشقانه از نظیری نیشابوری، بیانگر عظمت و بلندپروازی شاعر در عرصه معنویت و عشق است. او خود را فراتر از دنیای مادی می‌داند و معتقد است که حتی طبیعت به سخنانش گوش می‌سپارد. شاعر از دین‌فروشان دوری می‌جوید و مال و ملک دنیا را بی‌ارزش می‌شمرد. او خود را در اوج معنویت می‌بیند و معتقد است که هیچ‌کس در زمانه‌اش به پای او نمی‌رسد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۹ - نیست زین مزرع آب و دانه ما

نیست زین مزرع آب و دانه ما
ملکوتست آشیانه ما ۱

کبک کهسار و بلبل گلزار
گوش دارند بر ترانه ما ۲

هر طرف صورت تازه ای بندند
از غزل های عاشقانه ما ۳

حرف شیرین شود فراموشش
خسروار بشنود فسانه ما ۴

دین فروشان خانه بر دوشیم
دلق و دستار ماست خانه ما ۵

به سلم ملک و مال می بازیم
دل خرسند بس خزانه ما ۶

لمن الملک می زنیم امروز
غیر ما کیست در زمانه ما ۷

خور پس از استوا سجود کند
بس بلند است آستانه ما ۸

حذر از ما که برق در ابریم
رعد می نالد از زبانه ما ۹

زخم قوس قضا به ما نرسد
هست تیر قدر نشانه ما ۱۰

خرج یک روزه «نظیری » نیست
حاصل عمر جاودانه ما ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - ازین ویرانه تر می خواستم ویرانه خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.