شماره ۵۶ - زیستم بس که به تدبیر خود از خامی ها

زیستم بس که به تدبیر خود از خامی ها
رفت نام و نسبم در سر خودکامی ها ۱

ورع و شیب زبون خم ایامم کرد
یاد دوران جوانی و می آشامی ها ۲

طایری نیست که تاری ز منش برپا نیست
صید یک مرغ نکردم ز کهن دامی ها ۳

روز عشرت به صداع سر مخمور گذشت
تر نگردید دماغم ز تنک جامی ها ۴

دل به لهو و لعب عمر منه کاین مرغان
تکیه بر باد کنند از سبک آرامی ها ۵

خلعت سرو به اندام تو خوش ببریدند
جامه زیبنده نماید ز خوش اندامی ها ۶

شکر پیری که هوا و هوس از جوش نشاند
چون می کهنه برون آمدم از خامی ها ۷

پیش از مرگ خود از آفت هستی رستم
به اجل باز نماندم ز سبک گامی ها ۸

در خرابات سر ناموران گردیدیم
بس که اندیشه نکردیم ز بدنامی ها ۹

لوث تقصیر چو از آب کرم شسته شود
دلق درویش برآید ز سیه فامی ها ۱۰

ساز و برگ و می و مطرب به «نظیری » جمعست
بوی خیر آیدش از نیک سرانجامی ها ۱۱