هوش مصنوعی: این شعر از نظیری نیشابوری بیانگر حالات عرفانی و عاشقانه است. شاعر از مستی و خمار، عشق به دوست، و هستی بخشیدن به خود در پرتو دیدار معشوق سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، شوق، و نشئه الستی اشاره می‌کند و در پایان، با اشاره به تنگدستی و ضربت عشق، شعر را به پایان می‌برد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی اشارات به مستی و خمار ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۵۹ - ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

ادب گرفته عنان خمار و مستی ما
برابر است بلندی ما و پستی ما ۱

به خود ز دوست نیابیم تا ز می مستیم
تمام دوست پرستی است می پرستی ما ۲

هزار ساغر دیدار شد تهی و هنوز
فرود حوصله ماست شوق و مستی ما ۳

خمار شام ندارد صبوح ما هرگز
به یک طلوع بود نشئه الستی ما ۴

مثال صورت موهوم بی نشان بودیم
به منظر تو کشیدند نقش هستی ما ۵

ز حقه کهرت کام برنمی آید
ز تنگی دهن تست تنگ دستی ما ۶

ز گونه های «نظیری » طپانچه پوست بریخت
عذار دف نخورد ضربت دو دستی ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۸ - کجا بودی که امشب سوختی آزرده جانی را
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - خانه در کوی مغان کردم خراب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.