شماره ۱۱۰ - گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است

گه تجلی مانع است و گاه هجران حایل است
حیرت اندر حیرتست و مشکل اندر مشکل است ۱

بی نهایت از بر ما بود تا مقصد مقام
منزل کونین طی کردیم و اول منزل است ۲

زخم ما بی طالعان پیدا و پنهان دست و تیغ
بخت مقتولی که چشمش بر جمال قاتل است ۳

از نم فیضی که با این مشت خاک آمیختند
حاملان عرش را بار امانت در گل است ۴

عقده ما را رسول و نامه نتواند گشود
بعد ظاهربین به چشم و دوری ما در دل است ۵

بام و در پر جلوه حسن است اهل حال را
هر که صورت دوست می دارد ز معنی غافل است ۶

سینه ای بخراش و در وی دانه اشکی فشان
این که شوری خاک و ریزی تخم را بی حاصل است ۷

از حدیث سود و سودا می رمم دیوانه وار
حرف لیلی گوی تا دانی که مجنون عاقل است ۸

از کرم شاید دری بر روی مسکین واکنند
بیشتر شب ها درین درگه «نظیری » سایل است ۹