شماره ۱۱۸ - بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست
به گفتگوی تو زخم مرا دهان بازست ۱

به خون ما اگرت میل هست مانع نیست
می مغانه سبیل و در مغان بازست ۲

چو یوسفی تو که از مصر حسن چون تو کسی
برون نیامده تا راه کارون بازست ۳

در آرزوی نثار قدوم تو همه شب
گهر فروش دو چشم مرا دکان بازست ۴

نمی رود چو گرسنه ولی چه سود از این
که خوان وصل پر و دست میهمان بازست ۵

چو بلبل قفسم من ازین چه ذوق مرا
که گل شکفته و درهای بوستان بازست ۶

صمد به جای صنم بر زبانم آمده است
بتم فتاده و زنارم از میان بازست ۷

دعا کنید به وقت شهادتم او را
که آن دمی است که درهای آسمان بازست ۸

مکن شتاب «نظیری » به کار جان بازی
که چشم کارشناسان کاردان بازست ۹