هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از نظیری نیشابوری، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به بیان احساسات شاعر نسبت به معشوق و دردهای عشق میپردازد. شاعر با پرسشهای متعدد، زیباییها و رنجهای عشق را توصیف میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و واژگان بهکاررفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شماره ۱۲۹ - این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟
این پیش خیل کج کلهان از سپاه کیست؟
وین قبله یی که کج شده طرف کلاه کیست؟ ۱
دامن کشان چو ابر به گلزار می رود
تا آب نرگس که و برق گیاه کیست؟ ۲
پایم به پیش از سر این کو نمی رود
یاران خبر دهید که این جلوه گاه کیست؟ ۳
آن ابروی کشیده کمان از چه خانه خاست
وین غمزه گرفته کمین در پناه کیست؟ ۴
گیرم تبسمت کند انکار کشتنم
آن غمزه حریص سیاست گواه کیست؟ ۵
گرد سر تو گشتن و مردن گناه من
دیدن هلاک و رحم نکردن گناه کیست؟ ۶
بر باد داده طره ز رخسار یار گر
لخت جگر به جیب که، گل در نگاه کیست؟ ۷
از کف به عذر دامن و دستت نمی دهم
دانسته ام که گوشه چشمت به راه کیست؟ ۸
کف می کشد به زلف و نمی گویدش کسی
کان زلف در هم از اثر دود آه کیست؟ ۹
چون بگذرد «نظیری » خونین کفن به حشر
خلقی فغان کنند که این دادخواه کیست؟ ۱۰
وین قبله یی که کج شده طرف کلاه کیست؟ ۱
دامن کشان چو ابر به گلزار می رود
تا آب نرگس که و برق گیاه کیست؟ ۲
پایم به پیش از سر این کو نمی رود
یاران خبر دهید که این جلوه گاه کیست؟ ۳
آن ابروی کشیده کمان از چه خانه خاست
وین غمزه گرفته کمین در پناه کیست؟ ۴
گیرم تبسمت کند انکار کشتنم
آن غمزه حریص سیاست گواه کیست؟ ۵
گرد سر تو گشتن و مردن گناه من
دیدن هلاک و رحم نکردن گناه کیست؟ ۶
بر باد داده طره ز رخسار یار گر
لخت جگر به جیب که، گل در نگاه کیست؟ ۷
از کف به عذر دامن و دستت نمی دهم
دانسته ام که گوشه چشمت به راه کیست؟ ۸
کف می کشد به زلف و نمی گویدش کسی
کان زلف در هم از اثر دود آه کیست؟ ۹
چون بگذرد «نظیری » خونین کفن به حشر
خلقی فغان کنند که این دادخواه کیست؟ ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - داند اخلاص مرا وز حال من آگاه نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - شهر ویران شده گریه مستانه ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.