شماره ۱۳۵ - شور چمن ز نغمه آزادی من است

شور چمن ز نغمه آزادی من است
روی شکفته سحر از شادی من است ۱

میخانه ام، به بوی بهارم گشاده اند
هرجا خرابی است ز آبادی من است ۲

بیهوشی ام به جلوه گه گلستان برد
من بلبلم که نکهت گل هادی من است ۳

بی ذوق عشق کار به سامان نمی رسد
شاگرد عشق بودن از استادی من است ۴

عشقم نوید زندگی جاودان دهد
آن چشمه ای که گم شده در وادی من است ۵

گردون به عشق زایچه طالعم نوشت
نیک اختری نشانه همزادی من است ۶

حسرت برم همیشه «نظیری » ز صیدگاه
زین رحم و خو که آفت صیادی من است ۷