شماره ۱۳۶ - آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت

آن که صد نامه ما خواند و جوابی ننوشت
سطری از غیر نیامد که کتابی ننوشت ۱

شمع بی شعله به پروانه فرستاد آن دوست
که به ما نامه روان کرد و عتابی ننوشت ۲

همه جا شوق تو لب تشنه به راهم آورد
دم آبی نگرفتم که شتابی ننوشت ۳

کف پایی به ره بادیه ام ریش نشد
که فریب سر خارش به سرابی ننوشت ۴

قدمی نامدم از منزل و سامان بیرون
در ره عشق به گنجی که خرابی ننوشت ۵

اشک و آه از در این مدرسه بردم که ادیب
حرز حسن تو به هر مشک و گلابی ننوشت ۶

سینه یی ریش ازین راز نگردید که عشق
قصه ای بر سر منقار عقابی ننوشت ۷

عقد در چند «نظیری » به هوس نظم کنی
هیچ کس نظم تو بر طرف نقابی ننوشت ۸