هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و احساسی، توصیف زیبایی معشوق و تأثیر آن بر شاعر است. شاعر از زیبایی موها و چهره معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این زیبایی باعث از دست رفتن صبر و هوش او شده است. او همچنین از انتظار و اشتیاق خود برای دیدار معشوق می‌گوید و تأثیر مثبت وصال معشوق را بر خود توصیف می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۲۰۵ - چون نهی زلف تافته بر گوش

چون نهی زلف تافته بر گوش
چون نهی جعد بافته بر دوش ۱

از دل من رمیده گردد صبر
وز تن من پریده گردد هوش ۲

نه عجب گر خروش من بفزود
تا شد آن عارض تو غالیه پوش ۳

ماه در آسمان سیاه شود
خلق عالم برآورند خروش ۴

تا به وقت سپیده دم یک دم
به غنوم در انتظار تو دوش ۵

گاه بودم بره فگنده دو چشم
گاه بودم به در نهاده دو گوش ۶

خار من گردد از وصال تو گل
زهر من گردد از جمال تو نوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۴ - ز جزع و لعلت ای سیمین بناگوش
گوهر بعدی:غزل ۲۰۶ - ای جور گرفته مذهب و کیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.