هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و تأکید میکند که عشق، تنها راه و روش اوست. او از کبر و غرور دوری میکند و تنها به خوبی و لطف میاندیشد. شاعر همچنین از درد دوری و کمصبری خود در فراق معشوق میگوید و بیان میکند که هرگز به کام دل نرسیده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۲۰۶ - ای جور گرفته مذهب و کیش
ای جور گرفته مذهب و کیش
این کبر فرو نه از سر خویش ۱
جز خوب مگو از آن لب خوب
جز خوبی و لطف هیچ مندیش ۲
تا دور شدی ز پیش چشمم
عشقت چه غم نهاده از پیش ۳
هر ساعت صبر من بود کم
هر ساعت درد من بود بیش ۴
از کیش و طریقتم چه پرسی
عشقست مرا طریقت و کیش ۵
گفتم بزیم به کام با تو
هرگز نزید به کام درویش ۶
این کبر فرو نه از سر خویش ۱
جز خوب مگو از آن لب خوب
جز خوبی و لطف هیچ مندیش ۲
تا دور شدی ز پیش چشمم
عشقت چه غم نهاده از پیش ۳
هر ساعت صبر من بود کم
هر ساعت درد من بود بیش ۴
از کیش و طریقتم چه پرسی
عشقست مرا طریقت و کیش ۵
گفتم بزیم به کام با تو
هرگز نزید به کام درویش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۵ - چون نهی زلف تافته بر گوش
گوهر بعدی:غزل ۲۰۷ - آن کژدم زلف تو که زد بر دل من نیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
