شماره ۱۵۸ - آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد
وان دل که بود سخت تر از خاره آب شد ۱

گلگونه هوا و هوس رنگ واگذاشت
خال و خط عروس طبیعت خراب شد ۲

دل را که حرف سوختگان داغ کرده بود
می رفت تا بر آتش ایشان کباب شد ۳

در بحر شوق کشتی دل ریسمان برید
در کوی یار خیمه تن بی طناب شد ۴

این بو ز سنبل و گل هر کشوری نخاست
تا در خطا کدام گیا مشک ناب شد ۵

دایم کسی به قافله بودست پاسبان
بیدار شو که چشم رفیقان به خواب شد ۶

خشکی لب به تشنه لبان آب می دهد
تا مستعد شدیم دعا مستجاب شد ۷

مستی چه خوب کرد که این پرده برگرفت
رخساره حقیقت ما بی نقاب شد ۸

تاریخ واقعات شهان نانوشته ماند
افسانه ای که گفت «نظیری » کتاب شد ۹