هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. شاعر با تصاویر شاعرانه، تغییرات طبیعت مانند سبزه‌زاری فرش‌گون، ابرهای درهم‌پیچیده، تابش آفتاب، و شکوفه‌های رنگارنگ را به تصویر می‌کشد. همچنین، از مفاهیمی مانند گذر زمان، فریبندگی دنیا، و رنج‌های پنهان در دل زیبایی‌ها سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و استفاده از صنایع ادبی و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند از زیبایی‌های زبانی و معنایی آن لذت ببرند.

شماره ۱۷۸ - وقت شد سبزه فرش در پیچد

وقت شد سبزه فرش در پیچد
ابر خرگه به یکدگر پیچد ۱

آفتاب از کمین برآرد سر
پنجه ابر باد برپیچد ۲

مسند سبزه نخل بگذارد
ز افسر غنچه شاخ سر پیچد ۳

همه ذرات خاک بت گر را
تار زنار بر کمر پیچد ۴

حسن و رنگی جهان نموده به وهم
سیمیا را بساط درپیچد ۵

زاغ گرنه به حد کند پرواز
بهمش چرخ بال و پر پیچد ۶

اصل بهتر که ترک فرع کند
پای در دامن اثر پیچد ۷

دیده سیل بهار شد که جهان
به هم اوراق خشک و تر پیچد ۸

تر و خشکی که کوه و صحرا راست
خرده لاله در شرر پیچد ۹

زحمت خار و رنج خارا را
لاله در پاره جگر پیچد ۱۰

ارغوان را که خون کند سیلان
ساعد از نوک نیشتر پیچد ۱۱

بس فریب چمن «نظیری » دید
از بهشتش عنان نظر پیچد ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.