هوش مصنوعی:
این شعر از نظیری، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، بهار و جلوههای آن را توصیف میکند. شاعر از گلها، بلبل، لاله، باد بهار و دیگر عناصر طبیعت برای بیان زیباییها و شور زندگی استفاده کرده است. همچنین، اشاراتی به عشق، مستی و اسرار طبیعت دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۱۷۷ - باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند
باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند
شاخ گل منبر نهد بلبل خطابت سر کند ۱
غنچه گردد سبز مغفر سبزه زنگاری قبا
روز عرض آمد که هرکس برد خود دربر کند ۲
از گل مستان بروید تاک می شوریده وار
لاله خونین ز خاک کشتگان سر برکند ۳
حسن گل برقی به بستان افکند کز تاب آن
بلبل شوریده را همرنگ خاکستر کند ۴
جلوه شورانگیز باشد هر که آید در سماع
باده عطرآمیز گردد هرکه در ساغر کند ۵
ترسم از مخموری ساقی که هنگام صبوح
صبح را گم از فروغ لاله احمر کند ۶
بر تن رنجور سودایی وزد باد بهار
استخوان را مومیایی مغز را عنبر کند ۷
صبحدم دامن گشاید حله عطرآگین شود
از گل اخگر برفروزد غنچه را مجمر کند ۸
سنبل اسرار می روید که از راز زمین
هرچه گوید ابر در گوش زمین باور کند ۹
در روانی گوییا طبع «نظیری » شد چنان
کانچه آید در ضمیرش ثبت در دفتر کند ۱۰
شاخ گل منبر نهد بلبل خطابت سر کند ۱
غنچه گردد سبز مغفر سبزه زنگاری قبا
روز عرض آمد که هرکس برد خود دربر کند ۲
از گل مستان بروید تاک می شوریده وار
لاله خونین ز خاک کشتگان سر برکند ۳
حسن گل برقی به بستان افکند کز تاب آن
بلبل شوریده را همرنگ خاکستر کند ۴
جلوه شورانگیز باشد هر که آید در سماع
باده عطرآمیز گردد هرکه در ساغر کند ۵
ترسم از مخموری ساقی که هنگام صبوح
صبح را گم از فروغ لاله احمر کند ۶
بر تن رنجور سودایی وزد باد بهار
استخوان را مومیایی مغز را عنبر کند ۷
صبحدم دامن گشاید حله عطرآگین شود
از گل اخگر برفروزد غنچه را مجمر کند ۸
سنبل اسرار می روید که از راز زمین
هرچه گوید ابر در گوش زمین باور کند ۹
در روانی گوییا طبع «نظیری » شد چنان
کانچه آید در ضمیرش ثبت در دفتر کند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۵۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - بزمت غم بار ما ندارد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - وقت شد سبزه فرش در پیچد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.