شماره ۱۸۸ - ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد

ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد
بی باکی از مذاق خم می بدر نشد ۱

این رسم های تازه ز حرمان عهد ماست
عنقا به روزگار کسی نامه بر نشد ۲

باز این چه آفتست درخت امید را
امسال هم شکوفه فشاند و ثمر نشد ۳

بیهوده بر گذرگه آفت نشسته ام
شد کاروان و مرد رهی جلوه گر نشد ۴

رسوا منم و گرنه تو صد بار در دلم
رفتی و آمدی که کسی را خبر نشد ۵

دستار مار گنج گره در گلو شود
خم را که خشت میکده یی تاج سر نشد ۶

شب زنده دار باش که تا پیر بت تراش
بیدار بود، بتکده زیر و زبر نشد ۷

در صدر چون حضور نبود آستان گزید
هرگز گدای کوی مغان معتبر نشد ۸

بس نغمه ها به گوش «نظیری » هوس کشید
در از درون ببست و به بیرون در نشد ۹