شماره ۱۹۹ - به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید
اجابت از در و بامم به استماع آید ۱

میی است در خم شوقم که گر به جوش رود
هزار ذره و پروانه در سماع آید ۲

چنان به نالش من روزگار خوش دارد
که گر خموش شوم به سر نزاع آید ۳

به بیع عشوه برم جان که مست ناز مرا
اهانتی است که خود بر متاع آید ۴

بجاست ناله مرغ چمن که گل به شتاب
چنان رود که مگر از پی وداع آید ۵

چسان فسانه بلبل برم به درد سرش
سریست آنکه ز بوی گلش صداع آید ۶

سر از اطاعت فرمان کشم جم و کی را
که بنده یی که مطیع تو شد مطالع آید ۷

نمونه ای ز وصال تو و نمایش ماست
که ذره در نظر از هستی شعاع آید ۸

به صبر داد «نظیری » قرار، فرمان ده
که غم به بدعت و هجران به اختراع آید ۹