شماره ۲۰۰ - به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد

به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد
نشاط آمدن و کلفت وداع ندارد ۱

به شهر ما نفروشند جز رضا و محبت
کسی دکان نگشاید که این متاع ندارد ۲

بر آن فراز که من می کنم عروج مقامی است
که هیچ پایه بر آن پایه ارتفاع ندارد ۳

چنان حقارتم از چشم اعتبار فگنده ست
که دهر بر من و حال من اطلاع ندارد ۴

به رطل خون جگر می خورم ز بخت به شکرم
که سر ز جام تنک مشربم صداع ندارد ۵

ز تیرگی شب انتظار شمع امیدم
برابر پر پروانه یی شعاع ندارد ۶

عبث به وعده لطفش دلت خوشست «نظیری »
کدام لطف؟ که با بخت تو نزاع ندارد ۷