هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین از نظیری نیشابوری، بیانگر درد فراق، عشق ناکام و رنج‌های روحی شاعر است. او از دوری معشوق، ناپایداری دنیا و بی‌وفایی روزگار شکایت می‌کند و با تصاویر زیبا و احساسی، عمق درد خود را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی، استفاده از استعاره‌های پیچیده و لحن غمگین شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی مضامین عاشقانه‌ای هستند که برای سنین پایین مناسب نیست.

شماره ۲۰۶ - کس چو من نیست که پیش نظر از دل برود

کس چو من نیست که پیش نظر از دل برود
غایب از دیده نگردد ز مقابل برود ۱

دولتی بود که مردیم به هنگام وداع
آنقدر زنده نماندیم که محمل برود ۲

راه بیگانگیی پیش نداری که کسی
به دلیل ره و طی کردن منزل برود ۳

صبر داریم که این تهمت عشق از سر غیر
همچو خون بحل از گردن قاتل برود ۴

قصه ما به عزیزان وطن خواهد گفت
هرکه را تخته ازین ورطه به ساحل برود ۵

نیکویی دوستی آرد به دل دشمن و دوست
همه جا سر زند این ریشه چو در گل برود ۶

مرد عاشق ندهد دل به تماشای جهان
آن دهد کیسه به طرار که غافل برود ۷

سر چشمان تو گردم که زبس خونخواری
قطره ای خون نگذارد که ز بسمل برود ۸

من و آزار «نظیری » به کسی عارم باد
به زبان آید از آنم گله کز دل برود ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - من آن صیدم که هرکس را نظر بر حال من افتد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - این کعبه را بنا نه به باطل نهاده اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.