هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از نظیری نیشابوری، بیانگر عشق و شوریدگی شاعر به معشوق است. او خود را مقید به معشوق میداند و از عقل و منطق در راه عشق دوری میجوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند نسیم یمن، نافه ختن، و ذره در هوای در، عمق عشق و اشتیاق خود را نشان میدهد. همچنین، او از سفر و دوری از وطن سخن میگوید و آن را راهی برای رهایی از ملالت میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۳۶ - گهی که وقت علاج دماغ من باشد
گهی که وقت علاج دماغ من باشد
نسیم در یمن و نافه در ختن باشد ۱
مقیدم به بت خود چنان که می خواهم
نه بت پرست، نه بت گر، نه بت شکن باشد ۲
ز طور عشق همه کار عقل دیگر شد
چو آصفی که سلیمانش اهرمن باشد ۳
مشو به خویش مقید که مرغ زیرک را
خطرگهی است که مشغول خویشتن باشد ۴
سفر گزین که نهال اول ار ملول شود
زمین غربتش آخر به از وطن باشد ۵
چو ذره ام به هوای در تو بازاریست
که دورگردی من رشک انجمن باشد ۶
ز بس که جامه ز شوق تو پاره پاره کنم
به هرچه دست زنم چاک پیرهن باشد ۷
توان ز نامه من یافت اشتیاق مرا
عیار شوق به اندازه سخن باشد ۸
ز ناله بس نکنم زان که کم رسد آسیب
بر آن درخت که مرغی صفیرزن باشد ۹
چو شاخ گل همه مرغان سزد که گوش شوند
که بلبلی چو «نظیری » درین چمن باشد ۱۰
نسیم در یمن و نافه در ختن باشد ۱
مقیدم به بت خود چنان که می خواهم
نه بت پرست، نه بت گر، نه بت شکن باشد ۲
ز طور عشق همه کار عقل دیگر شد
چو آصفی که سلیمانش اهرمن باشد ۳
مشو به خویش مقید که مرغ زیرک را
خطرگهی است که مشغول خویشتن باشد ۴
سفر گزین که نهال اول ار ملول شود
زمین غربتش آخر به از وطن باشد ۵
چو ذره ام به هوای در تو بازاریست
که دورگردی من رشک انجمن باشد ۶
ز بس که جامه ز شوق تو پاره پاره کنم
به هرچه دست زنم چاک پیرهن باشد ۷
توان ز نامه من یافت اشتیاق مرا
عیار شوق به اندازه سخن باشد ۸
ز ناله بس نکنم زان که کم رسد آسیب
بر آن درخت که مرغی صفیرزن باشد ۹
چو شاخ گل همه مرغان سزد که گوش شوند
که بلبلی چو «نظیری » درین چمن باشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۵ - ناوک غم جان شکافد سینه گر جوشن شود
گوهر بعدی:شماره ۲۳۷ - رشکی به من گهی ز ادای سخن رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.