شماره ۲۳۸ - گلزار به شهر آمد و بازار چمن شد

گلزار به شهر آمد و بازار چمن شد
گوش همه کس محو غزل خوانی من شد ۱

تا جیب گشادم که از آن نام برآرم
دیدم که صبا قاصد صد بیت حزن شد ۲

هر دخل که می خواست کند دشمن حاسد
آمد به زبانش ز دل و مهر دهن شد ۳

از ظلمت شب مرغ خروشان نشد امشب
هرچند که در بند پر و بال زدن شد ۴

پر زورتر از باده تلخ است محبت
عشقی که برو سال گذر کرد کهن شد ۵

الفت ده هجران و وصالست صبوری
مخموری من توبه ده توبه شکن شد ۶

تا می شنوم حسن و وفا هر دو غریبند
عاشق نشنیدم که ز غربت به وطن شد ۷

تا همسفر اشک خودم کار خراب است
هرجا که شدم در پی ویرانی من شد ۸

هر زخم که برداشت ز ایام «نظیری »
نی چاک گریبان شد و نی جیب کفن شد ۹