شماره ۲۵۷ - نه فوت صحبت این دوستان غمی دارد

نه فوت صحبت این دوستان غمی دارد
نه مرگ مردم این عهد ماتمی دارد ۱

میان این همه احباب پرده پوشی نیست
دریده پرده ترست آن که محرمی دارد ۲

به خوش بیانی هم صحبتان ز جای مرو
که پر ز نیش بود هرکه مرهمی دارد ۳

به هرزه دفتر امید هرکجا مگشا
که مبتلای هوا کار درهمی دارد ۴

هزار لطمه ز هر خار بایدش خوردن
نکوسرشتی اگر طبع خرمی دارد ۵

ز طعن گرسنه چشمان دلیر ننماید
هلال عید که ابروی پرخمی دارد ۶

به کاوش مژه رگ های جانش بشکافد
تنک دلی که چو من چشم پر نمی دارد ۷

ز خویش و اهل گذر کن که ملک بی خویشی
برون ز عالم این خلق عالمی دارد ۸

به جاه و حشمت دنیا چرا قفا نکند
کسی که همچو «نظیری » مسلمی دارد ۹