شماره ۲۶۳ - به صدق هرکه سوی کعبه ناقه راهی کرد

به صدق هرکه سوی کعبه ناقه راهی کرد
نشان پاش به هر گام قبله گاهی کرد ۱

کبود روی از آن شد بنفشه در گلشن
که با کلاله جعد تو کج کلاهی کرد ۲

ز چین زلف نسیمی نزد به موج عذار
سفینه مردم چشم مرا تباهی کرد ۳

نشان کوکبم اخترشناس بد می یافت
مشاطه خال تو را کند و پر سیاهی کرد ۴

کسی چو خال ز حسن تو کامیاب نشد
مقیم کنج لبت گشت و پادشاهی کرد ۵

دلم ملاطفه یی از لب تو داشت امید
هزار قاصد موزون به نکته راهی کرد ۶

من از ملامت مردم به عشق آزادم
ز سوی من رخ تو خوب عذرخواهی کرد ۷

سجل به پاکی حسن تو صبح صادق داد
که آفتاب و مهش ثبت بر گواهی کرد ۸

دل از تو آب خورد کاروان مصری را
که عارض و ذقنت یوسفی و چاهی کرد ۹

تبارک الله از آیینه شمایل تو
که در مطالعه صورت الهی کرد ۱۰

عبادت سحری را مکن «نظیری » کم
که هرچه کرد دعاهای صبحگاهی کرد ۱۱