غزل ۲۲۰ - هر شب نماز شام بود شادیم تمام

هر شب نماز شام بود شادیم تمام
کاید رسول دوست هلا نزد ما خرام ۱

خورشید هر کسی که شب آید فرو رود
خورشید ما برآید هر شب نماز شام ۲

روز فراق رفت و برآمد شب وصال
ای روز منقطع شو و ای شب علی الدوام ۳

ای دوست تا تو باشی اندوه کی بود
تا جان بود به تن تو خداوند و من غلام ۴

هر گه که خدمت آیم ای دوست پیش تو
شادی حلال گردد اندوه و غم حرام ۵