شماره ۳۱۱ - فصلی چنین گذشت و سحابی ندید کس

فصلی چنین گذشت و سحابی ندید کس
بر کشت تشنه یی نم آبی ندید کس ۱

باران گریه ای نفشاند ابر دیده ای
برق میی و رعد ربابی ندید کس ۲

چندان که وحش و طیر فکندیم در کمند
صیدی کز آن کنیم کبابی ندید کس ۳

روی زمین کم آب تر از روی مفلس است
جز چشم تر، پر آب حبابی ندید کس ۴

آب رخی کز اختر برگشته مانده بود
رفت آن چنان که موج سرابی ندید کس ۵

آفت چنان رسید که آهی نزد دلی
غفلت چنان گرفت که خوابی ندید کس ۶

بس عاقلانه فرق به زانو فروختیم
فالی به قرعه ای و کتابی ندید کس ۷

احرار را به قدر هنر زخم می زنند
چون تیر چرخ راست حسابی ندید کس ۸

گویا به جیب خویش «نظیری » تو عاشقی
دست تو را به طرف نقابی ندید کس ۹