هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از نظیری گنجوی بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق الهی است. او خدمت به دیگران و ظواهر دینی را بی‌معنا دانسته و تنها دیدار معشوق را هدف نهایی می‌داند. شاعر تأکید می‌کند که روشنایی دل تنها از فیض بیداری حاصل می‌شود و ناله‌های عاشقانه تنها دستگیر ضعیفان است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین برخی اشارات به مفاهیم دینی و فلسفی وجود دارد که برای نوجوانان کم‌سن ممکن است قابل درک نباشد.

شماره ۳۱۳ - از نیاز و طاعتم مقصود دیدارست و بس

از نیاز و طاعتم مقصود دیدارست و بس
چون شود روز قیامت با توام کارست و بس ۱

بس کمر در خدمت گبر و برهمن بسته ام
این که می سازم ردا و خرقه زنارست و بس ۲

نکته ای از دوست بر خاطر گران آورده ام
هرکه از گلزار می آید گلش بارست و بس ۳

دیده بهر ابتلا صد جا فریبم می دهد
گرد دل هرچند می گردم همین یارست و بس ۴

تا به گردن شیخ در قرض نماز و روزه است
گر به تحقیقش ببینی ریش و دستارست و بس ۵

جذبه خاص عنایت کی دلیل ما شود
دستگیر ما ضعیفان ناله زارست و بس ۶

نه دم صوفی صفا بخشد نه راز خلوتی
روشنی دل ز فیض چشم بیدارست و بس ۷

یوسف از بیع «نظیری » رفته بیرون بارها
در همه بازار قلاشی خریدارست و بس ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - به امید توام خرسند ازین پس
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.