شماره ۳۱۴ - ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس

ما به دل شادیم از باغ و بهار ما مپرس
در جهان عشق زادیم از دیار ما مپرس ۱

دوش در یک بزم با او تا سحر می خورده ایم
نرگس مخمور او بین وز خمار ما مپرس ۲

هر شکایت بود از فرقت به خلوت گفته شد
از تلافی های بخت حق گذار ما مپرس ۳

وقت ما آیینه رخساره معشوق ماست
حسن روی او نگر از روزگار ما مپرس ۴

چشم گریان آوریم و جان پر حسرت بریم
گو کس از آغاز و از انجام کار ما مپرس ۵

در خلاص امتحان صدبار آتش دیده ایم
نقد دارالضرب عشقیم از عیار ما مپرس ۶

ما ضعیفان قصد منزلگاه عنقا کرده ایم
از هزار ما یکی ماند شمار ما مپرس ۷

فضل او چون ما بسی را بی سبب بخشیده است
باعث آمرزش آمرزگار ما مپرس ۸

قصه ما را «نظیری » نیست هرگز انتها
بحر بی پایان عشقیم از کنار ما مپرس ۹