شماره ۳۳۳ - هرجا که بود روز خوش و روزگار خوش

هرجا که بود روز خوش و روزگار خوش
آمد به این دیار که باد این دیار خوش ۱

هر جنس خوش که ابر و زمین صرفه کرده بود
شد صرف این بهار که باد این بهار خوش ۲

دارم درین دیار مغان شیوه دلبری
بی خود خوش و میانه خوش و هوشیار خوش ۳

چون پیک نوبهار درآید به بوستان
از در درآید و کشمکش در کنار خوش ۴

دستار افکند خم کاکل پراکند
کاین است وضع صحبت و زینسان نگار خوش ۵

شاد و شکفته مطرب و ساغر طلب کند
یک سو نهد حجاب و درآید به کار خوش ۶

هرگه کند شتاب به رفتن که دیر شد
تسکین دهم دلش که سکون و قرار خوش ۷

تا دم زند که روز چه رفت وز هفته چند
نگذارمش شمار، که نبود شمار خوش ۸

او در وداع و من به جزع کز می و بهار
رطلی سه چار مانده و روزی سه چار خوش ۹

ساغر کنم لبالب و گویم سبک بنوش
در موسم بهار نباشد خمار خوش ۱۰

چندان که گویمش گذران است عمر باش
گوید صبا روانه به و گل سوار خوش ۱۱

کاری به لابه پیش «نظیری » نمی رود
باشد به او گذاشتن اختیار خوش ۱۲