شماره ۳۳۶ - آن که غایب از نظر گردید درمی یابمش

آن که غایب از نظر گردید درمی یابمش
هرگه از خود بی خبر گردم خبر می یابمش ۱

جلوه سرو و فریب نرگسم دل می برد
سوی بستان می روم کانجا اثر می یابمش ۲

گوییا شرط وفاداری به سر خواهد رساند
بیشتر حاضر به هنگام خطر می یابمش ۳

چون توانم غافل از مژگان خون ریزش شدن
من که دایم بر سر رگ نیشتر می یابمش ۴

هیچ نتوانم سر از فرمان او برتافتن
کز رگ گردن به خود نزدیک تر می یابمش ۵

هیبت شام فراق او نرفتست از دلم
روز فیروز که آید از سحر می یابمش ۶

در جوانی معتکف گشتم به پیری کوچه گرد
آن چه در خلوت ندیدم در گذر می یابمش ۷

گوییا طول امل های «نظیری » کم شده
اندکی در چشم مردم مختصر می یابمش ۸