شماره ۳۶۲ - نه خانقاه نشین می شویم و نی مرتاض

نه خانقاه نشین می شویم و نی مرتاض
که می فروش کریم است و جام می فیاض ۱

جز این ادیب نگوید به ما که چون طفلان
روان کنید سواد و سیه کنید بیاض ۲

درازی شب ما گو به هر دم افزون شو
بریده دست که زلف تو را کند مقراض ۳

به خانه ای که عیادت علاج بیمار است
کم از دوای طبیبان نمی شود امراض ۴

نه بو به سنبل آهش نه رنگ با گل اشک
دلی که جلوه حوری نباشدش به ریاض ۵

دهن ز خنده رسد تا به گوش مستان را
در آن صباح که مخمور می کند اعراض ۶

سخن بگوی که در طبع می کند تأثیر
چو خالص است «نظیری » حکایت از اغراض ۷