شماره ۳۸۵ - آنی به اثر داری و شأنی به تصرف

آنی به اثر داری و شأنی به تصرف
دل ها نشود شیفته کس به تکلف ۱

فکر تو به وحدت برد از گفت مجازم
هرچند که طبعم بگریزد ز تصوف ۲

بر قامت ما کسوت تقصیر بریدند
تا زیب خداوند شود عفو و تلطف ۳

لب باز کشیدیم که مهر تو درآید
پستان کرم شیر درآرد به توقف ۴

از غبن زمانی که به قید تو نبودم
در خود به غضب بینم و در توبه تأسف ۵

چون گرسنه سفله به خوان تو رسیدم
از لقمه بسوزم لب و کام و نکنم پف ۶

مستوری تو بیش کند شوق «نظیری »
جز عصمت یوسف ندرد پرده یوسف ۷