شماره ۳۹۶ - رسید فصل گل و عیش گلشنم نزدیک

رسید فصل گل و عیش گلشنم نزدیک
گلم به خرمن و خرمن به دامنم نزدیک ۱

رفیق! بهر خدا، رو برون در بنشین
به خلوتم می و یارست و دشمنم نزدیک ۲

به حیله شمع دگر می فروختم افسوس
که آفتاب بلندست و روزنم نزدیک ۳

چو شمع ها به سر هر مزار سوخته ام
که برده اند چراغی به روزنم نزدیک ۴

به بت پرستی اگر سر کار خود گویم
دگر به بت نگذارد برهمنم نزدیک ۵

چو مرد خلوت انسم کمال بخت من است
اگر فتد گذر شه به گلخنم نزدیک ۶

سزد چو فاخته گر طوقم از گلو روید
ز بس که هست به قید تو گردنم نزدیک ۷

کسی مصیبت و سور مرا نمی داند
که هست صوت سرورم به شیونم نزدیک ۸

به صحن مزرعم ای ابر رحمت آبی ریز
شب است و آمده آتش به خرمنم نزدیک ۹

ز همت است «نظیری » که مانده ام ز طلب
نموده آتش وادی ایمنم نزدیک ۱۰