شماره ۳۹۸ - تا عشق چه ها کند به بلبل

تا عشق چه ها کند به بلبل
بسیار دریده پرده گل ۱

شمشیر مقربان دریده
دیوانه عشق بی تأمل ۲

برتر بود آستانه عشق
از هرچه خرد کند تعقل ۳

جانان خواهی گذر ز کونین
دنیا سیل است و آخرت پل ۴

بر آتش قهرت ار نشانند
دل خسته مدار در توکل ۵

تا چون رخ دلبران برآری
از خرمن شعله شاخ سنبل ۶

بر مور نهاده اند باری
کافلاک نمی کند تحمل ۷

رحمی که ز دست می رود کار
به غرقه جفا بود تغافل ۸

دوری چو تو یوسفی برآید
از جنس توالد و تناسل ۹

در عشق گریز تا بیابی
ملکی که نکرده کس تخیل ۱۰

بزم تو و آنگهی «نظیری »
از چرخ نمی کند تنزل ۱۱