هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که در آن شاعر از احساس خجالت و شرمساری خود در برابر حقایق معنوی و عرفانی سخن می‌گوید. او از تقابل میان ظاهر و باطن، مجاز و حقیقت، و نیز از ناامیدی از اعتماد به دنیا و تمایزات آن صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر به قرب الهی و تسلیم در برابر ارادهٔ خداوند اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند می‌نوشیدن و مستی ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

شماره ۴۰۳ - نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل

نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل
به پیش باده فروشم ز کشف راز خجل ۱

ز روی مستی اگر پرده ای درم سهل است
به پای خم سحری برده ام نیاز خجل ۲

گذار بی خود مستم که گر به هوش آیم
شود فرشته ز پرهیز و احتراز خجل ۳

نه پیش مشرب ساقی ملولم از توبه
نه در طریقت رندانم از نماز خجل ۴

همیشه با غزل و جام در مشاهده ام
حقیقتم نکند از رخ مجاز خجل ۵

بلند و پست بسی راه پیشم آمده است
نه از نشیب ملولم نه از فراز خجل ۶

به خوب و زشت جهان هیچ اعتمادم نیست
کز امتیاز شوم در هر امتیاز خجل ۷

ز کعبه آنکه طلب داشتم دلیلم بود
ز رنج بادیه ام وز ره دراز خجل ۸

ز عرض حال اگر منفعل شدم سهل است
تسلیم که نگشتم ز کارساز خجل ۹

کمال قرب «نظیری » حجاب او شده است
فراز مسند سلطان بود ایاز خجل ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۲ - به لغزش دست از دلدار مگسل
گوهر بعدی:شماره ۴۰۴ - زان شب که یار کرد نگاهی به سوی دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.