هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از دوری از آداب و رسوم گذشته، شرم از دل و زبان، و شستن گناهان و آرزوهای گذشته با می ناب سخن میگوید. او اشاره میکند که از گریه و تلخیهای گذشته دور شده و به آرامش رسیده است. همچنین، شاعر به تجربههای ناب و کمیاب زندگی اشاره میکند که مانند خضر از چشمه نایاب نوشیده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، اشاره به مصرف می ناب ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۴۱۴ - از ما حذر که دست ز آداب شسته ایم
از ما حذر که دست ز آداب شسته ایم
شرم از دل و زبان، به می ناب شسته ایم ۱
از یک حدیث لطف، که آن هم دروغ بود
امشب ز دفتر گله صد باب شسته ایم ۲
امروز آب دیده ندارد اثر که دوش
تلخی گریه را، به شکر خواب شسته ایم ۳
از رنگ و بوی گریه ما دور دامنت
صد آرزوی کشته درین آب شسته ایم ۴
از عیش ما مپرس «نظیری » خبر که ما
چون خضر لب ز چشمه نایاب شسته ایم ۵
شرم از دل و زبان، به می ناب شسته ایم ۱
از یک حدیث لطف، که آن هم دروغ بود
امشب ز دفتر گله صد باب شسته ایم ۲
امروز آب دیده ندارد اثر که دوش
تلخی گریه را، به شکر خواب شسته ایم ۳
از رنگ و بوی گریه ما دور دامنت
صد آرزوی کشته درین آب شسته ایم ۴
از عیش ما مپرس «نظیری » خبر که ما
چون خضر لب ز چشمه نایاب شسته ایم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۳ - نمی گردید کوته رشته معنی، رها کردم
گوهر بعدی:شماره ۴۱۵ - ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.