شماره ۴۲۰ - بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم

بسیار نظره کردم در گرم و سرد عالم
چشمی نشد بمالم از دود و گرد عالم ۱

عزم رحیل دارم از شهربند دنیا
صوم وصال گیرم از آب خورد عالم ۲

بر خاک رهگذارم افلاک پایمالم
خلوت نشین شهرم صحرانورد عالم ۳

رخ می کنم به ناخن، لب می گزم به دندان
با خویش در نبردم، غالب نبرد عالم ۴

از حسن آن پری وش، تا یافتم نشانی
دیوانه دوست گشتم، ویرانه گرد عالم ۵

خشمی همه تبسم، تلخی همه حلاوت
در نیش نوش جان ها، در خار ورد عالم ۶

ریزان ز من ثمرها، الوان ز من چمن ها
رنگی نه همچو بادم، از سرخ و زرد عالم ۷

نابود هست و بودم، پندار در نمودم
چون نقطه زیادم، از نقش نرد عالم ۸

نوبالغان این عهد، زن مشربند یکسر
مردانگی مجویید، از هیچ مرد عالم ۹

زین خاکدان برستیم، وز اختران گذشتیم
ماییم صبح ثانی، خورشید فرد عالم ۱۰

صبح از کف «نظیری » رطل گران کشیدیم
بر طبع شد گوارا، اندوه و درد عالم ۱۱