هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از بیاعتنایی به دنیا و تعلقات آن سخن میگوید. او خود را از دغدغههای مادی و هوا و هوس رها میداند و تنها به عشق و جنون میاندیشد. از خرد و صبر دوری میجوید و با وجود رنجهای فراوان، همچنان به بیان عشق ادامه میدهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات به رنج و جنون ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۴۳۵ - جز نسخه احوال کسان پیش ندارم
جز نسخه احوال کسان پیش ندارم
هرگز نظری بر ورق خویش ندارم ۱
بر دام هوا و هوسم خنده زند مرگ
صد داعیه بیش و نفسی بیش ندارم ۲
روشن شود از کاوش احباب چراغم
زخمی نزند کس که سری پیش ندارم ۳
هر نوع که آید سخن عشق سرایم
صبر و خرد قافیه اندیش ندارم ۴
چون خامه آشفته دماغان شدم از دست
پروای نوشتن ز دل ریش ندارم ۵
زان نیش که دی زد به رگ دست تو فصاد
در یک بن مو نیست که صد نیش ندارم ۶
از من سخن عشق و جنون پرس «نظیری »
دیریست دل دین و سر کیش ندارم ۷
هرگز نظری بر ورق خویش ندارم ۱
بر دام هوا و هوسم خنده زند مرگ
صد داعیه بیش و نفسی بیش ندارم ۲
روشن شود از کاوش احباب چراغم
زخمی نزند کس که سری پیش ندارم ۳
هر نوع که آید سخن عشق سرایم
صبر و خرد قافیه اندیش ندارم ۴
چون خامه آشفته دماغان شدم از دست
پروای نوشتن ز دل ریش ندارم ۵
زان نیش که دی زد به رگ دست تو فصاد
در یک بن مو نیست که صد نیش ندارم ۶
از من سخن عشق و جنون پرس «نظیری »
دیریست دل دین و سر کیش ندارم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۴ - نه مقامی که در آن زاد سفر تازه کنیم
گوهر بعدی:شماره ۴۳۶ - غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.