شماره ۴۴۶ - سخن دوست گران بود فراوان کردم

سخن دوست گران بود فراوان کردم
جان به بیعانه بیارید که ارزان کردم ۱

گرد راه خضری از نظرم می پاشید
سوی هر چشمه شدم چشمه حیوان کردم ۲

هیچ اکسیر به تأثیر محبت نرسد
کفر آوردم و در عشق تو ایمان کردم ۳

همه بایستنیم بود چو رفت آمد کار
هرچه در کار نبایست همه آن کردم ۴

نیم ساعت به خود از تفرقه نتوان پرداخت
در مقامی که دل جمع پریشان کردم ۵

هرچه آموخته بودم همه از یادم رفت
سود چل ساله به سودای تو نقصان کردم ۶

حال از آن ترک سیه چشم مپوشید که من
سحر پیش نظرش بردم و قران کردم ۷

سوی تو ره به تکاپوی خرد نتوان کرد
سعی چندان که به تحقیق تو بتوان کردم ۸

خان خانان که به یاد نظر تربیتش
طبع گر خاک نگارید منش جان کردم ۹

نکته آرای و غزل سنج «نظیری » می باش
به مدیحی که تو را صاحب دیوان کردم ۱۰