شماره ۴۵۶ - مبین به رد و قبولم که نیکخواه توام

مبین به رد و قبولم که نیکخواه توام
اگر بد دو جهانم که در پناه توام ۱

مپوش چشم ز حالم که از پریشانی
ز دیده تو گریزان تر از نگاه توام ۲

به گرد کوی تو گردم نسیم درگاهم
به هیچ در ننشینم غبار راه توام ۳

هزار زخم ستم خورده ام رسیده به تو
نمانده قوت رفتن ز صیدگاه توام ۴

صور نگار صد افسانه پریشانم
که در سواد شب طره سیاه توام ۵

کجاست هجر کزو انتقام خویش کشم
که در حمایت مژگان کینه خواه توام ۶

«نظیری » از که گذشتی؟ دگر که را دیدی؟
که باز سوخته شعله های آه توام ۷