شماره ۵۳۰ - چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟

چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟
تا کی این رشته شود پاره و پیوند کنی؟ ۱

نگه بیهده بر دامن مژگان دوزی
خنده ساخته بر گوشه لب بند کنی ۲

این شکرپاره فروشان همه عیارانند
بر تو حیفست که دل در گرو قند کنی ۳

گر کنی هم نفسی با ادب آموزان کن
برخوری چون طلب از نخل برومند کنی ۴

طبع نادان سبکسار نگیری زنهار
وزن خود راست به میزان خردمند کنی ۵

پند من بشنو و بر چهره فشان گریه تلخ
کاین نه هزلست که تحسین به شکرخند کنی ۶

خجل از کرده خود تا نشوی می باید
حلم را بر غضب و خشم خداوند کنی ۷

بهتر از صحبت ارباب خرد بگزینی
ترک هم بزمی پرشور و شرر چند کنی ۸

گنج بی رنج «نظیری » چه بود می دانی؟
بنشینی و دل از وسوسه خرسند کنی ۹