شماره ۵۳۳ - به مویی بسته صبرم نغمه تار است پنداری

به مویی بسته صبرم نغمه تار است پنداری
دلم از هیچ می رنجد دل یارست پنداری ۱

به تحریک نسیمی خاطرم آشفته می گردد
به خودرایی سر زلفین دلدارست پنداری ۲

نه پندم می دهد سودی نه کارم راست بهبودی
دلی دارم که هر امسال او پارست پنداری ۳

ننوشم تا قدح بر من دری از غیب نگشاید
کلید روزنم در دست خمارست پنداری ۴

چنانم با سر زلف صنم سررشته محکم شد
که رگ های تنم پیوند زنارست پنداری ۵

به نوعی طعن مردم را هدف گشتم که دامانم
ز سنگ کودکان دامان کهسارست پنداری ۶

فلک را دیده ها بر هم نمی آید شب از کینم
چنان هشیار می خوابد که بیدارست پنداری ۷

غم خون خوار نوعی در قفای جانم افتاده
که او را در جهان با من همین کارست پنداری ۸

«نظیری » بوالعجب شیرین و نازک نکته می آری
تو را شکر به خرمن، گل به خروار است پنداری ۹