شماره ۵۴۲ - زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای

زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای
منت به تاج بر سر قیصر نهاده ای ۱

بر چهره زلف و خال بود خوش نما ولیک
خط بر عذار از همه خوشتر نهاده ای ۲

آغوش جانم از بر و مویت معطر است
گل در شکنج زلف معنبر نهاده ای ۳

حسن تو زیور تو بس است اینقدر چرا
بر گوش و سینه زحمت زیور نهاده ای ۴

ترتیب ساز جشن ملوکانه کرده ای
اسباب بزم و رزم برابر نهاده ای ۵

مینا به کف ز ساعد سیمین گرفته ای
خنجر به پیش از می احمر نهاده ای ۶

از کبر بر مراد دل کس نبوده ای
تهمت به بخت و جرم بر اختر نهاده ای ۷

خط عاشق لبان پر از انگبین تست
در راه مور دام ز شکر نهاده ای ۸

آب حیات می چکد از لفظ چون درت
لب بر زلال خضر و سکندر نهاده ای ۹

اوراق نظم و نثر «نظیری » بگو بسنج
بحری به کف سفینه گوهر نهاده ای ۱۰