غزل ۲۶۲ - بی تو یک روز بود نتوانم

بی تو یک روز بود نتوانم
بی تو یک شب غنود نتوانم ۱

یار جز تو گرفت نتوانم
نام جز تو شنود نتوانم ۲

چون ترا در خور تو بستایم
دیگران را ستود نتوانم ۳

کشت دیگر بتان ندارد بر
کشت بی‌بر درود نتوانم ۴

گر بتان زمانه جمع شوند
بر تو کس را فزود نتوانم ۵

جز به فر تو ای امیر بتان
گوی دولت ربود نتوانم ۶

همه شادی من ز دیدن تست
جز به تو شاد بود نتوانم ۷

به زبان حال دل همی گویم
گر همی دل ربود نتوانم ۸