هوش مصنوعی:
شاعر از سفر معنوی خود از کعبه به دیر بادهکش سخن میگوید و از تشنگی روحی خود مینالد. او به دنبال کسی است که آبی بر آتش درونش بپاشد، چرا که حتی از چشمه زمزم نیز سیراب نشده است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین ممکن است برخی از استعارهها و نمادها برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۹۶ - از کعبه به دیر باده کش می آرم
از کعبه به دیر باده کش می آرم
وز خاک به سوی شعله غش می آرم ۱
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می آرم ۲
وز خاک به سوی شعله غش می آرم ۱
کو می؟ که بر آتشم فشاند آبی
کز چشمه زمزم العطش می آرم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - اندر ره و بی ره همه جا گردیدیم
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - دامی ز نماز گرد خود بافته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
