غزل ۲۶۶ - تا کی ز تو من عذاب بینم

تا کی ز تو من عذاب بینم
گر صلح کنی صواب بینم ۱

شبگیر ز خواب سست خیزم
آن شب که ترا به خواب بینم ۲

یاد تو خورم به ساتکینی
جایی که شراب ناب بینم ۳

امشب چه بود که حاضر آیی
تا من به شب آفتاب بینم ۴

تا کی ز غم فراق رویت
جان و دل خود کباب بینم ۵