شماره ۳ - تا زنده است دل، نیست لذت پذیر دنیا

تا زنده است دل، نیست لذت پذیر دنیا
کی میشود نمک سود، ماهی ز شور دریا؟! ۱

چون سایه، چند افتی در پای قصر و ایوان؟
بردار دست از شهر، بگذار سر بصحرا ۲

با سوز عشق باشد، روشن طریق مقصد
آتش بلد نخواهد هرگز براه بالا ۳

با کوچکان بیامیز تا روشناس گردی
گرچه جلی بود خط، بی نقطه نیست خوانا ۴

ای نوجوان مکش سر، از پندهای واعظ
از اره زخمها خورد، تا شد نهال رعنا ۵