غزل ۲۶۸ - ای دو زلفت دراز و بالا هم

ای دو زلفت دراز و بالا هم
وی دو لعلت نهان و پیدا هم ۱

شوخ تنها که خواند چشم ترا
چشم تو شوخ هست و رعنا هم ۲

بستهٔ تو هزار نادان هست
چه عجب صدهزار دانا هم ۳

بستهٔ تست طبع ناگویا
من چه گویم زبان گویا هم ۴

در دریا غلام خندهٔ تست
ای شکر لب چه در ثریا هم ۵

کوه آتش همیشه همره تست
کوه آتش مگو که دریا هم ۶

از قرینان نکوتری چون ماه
نه که چون آفتاب تنها هم ۷

چند گویی سنایی آن منست
با همه کس پلاس و با ما هم؟ ۸