هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی است که معشوق خود را با تعابیر زیبا و پررمز و راز مانند گل، خورشید و آینه توصیف میکند. شاعر از جمال و رفتار معشوق چنان متحیر است که حتی خارهای بهشت را به پای او میسپارد و حاضر نیست در برابر جلوههای او سر فرود نیاورد. همچنین، اشارهای به تأثیر گفتار شیرین معشوق بر واعظ دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، برخی از تعابیر مانند «دامن رفتار» و «غیرت رخسار» ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۵ - ریش سازد ز نزاکت گل رخسار ترا
ریش سازد ز نزاکت گل رخسار ترا
گر خلد خار به پا طالب دیدار ترا ۱
فرصت چشم گشودن به نگاهی ندهد
کس چو حیرت نکشد غیرت رخسار ترا ۲
مگذر از خاک من ای شوخ که نتوان دیدن
در کف جلوه گری دامن رفتار ترا ۳
تا ببالی بخود از خوبی خود در کار است
دامن آینه یی آتش رخسار ترا ۴
گر چو خورشید رسد بر فلکم سر ندهم
بدو صد بال هما سایه دیوار ترا ۵
واعظ ما نه ز خود این همه شیرین سخن است
دیده دلچسبی شیرینی گفتار ترا ۶
گر خلد خار به پا طالب دیدار ترا ۱
فرصت چشم گشودن به نگاهی ندهد
کس چو حیرت نکشد غیرت رخسار ترا ۲
مگذر از خاک من ای شوخ که نتوان دیدن
در کف جلوه گری دامن رفتار ترا ۳
تا ببالی بخود از خوبی خود در کار است
دامن آینه یی آتش رخسار ترا ۴
گر چو خورشید رسد بر فلکم سر ندهم
بدو صد بال هما سایه دیوار ترا ۵
واعظ ما نه ز خود این همه شیرین سخن است
دیده دلچسبی شیرینی گفتار ترا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.