هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجها و محنتهای زندگی خود میگوید و احساس میکند که از گل محنت و غم سرشته شده است. او از غفلت از حاصل زندگی خود، وابستگیهای دنیوی، کشاکش غم و عشق، و تلخی سخن حق سخن میگوید. همچنین، از درد دوری و آتش عشق شکایت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و غم نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۳۹ - اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟
اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟
چرا بجبهه خط، چین نوشته اند مرا؟ ۱
چنان ز حاصل خود غافلم، که پنداری
هنوز در گل هستی نکشته اند مرا؟ ۲
ز باز چیدن دامان فیض، دانستم
که از غبار تعلق سرشته اند مرا ۳
مرا کشاکش غم، از تو نگسلد هرگز
به پیچ و تاب خیال تو، رشته اند مرا ۴
به کام مردم عالم، چسان شوم شیرین؟
به تلخی سخن حق، سرشته اند مرا! ۵
چگونه خون چکدم از کباب دل واعظ؟
بتان بآتش دوری برشته اند مرا؟ ۶
چرا بجبهه خط، چین نوشته اند مرا؟ ۱
چنان ز حاصل خود غافلم، که پنداری
هنوز در گل هستی نکشته اند مرا؟ ۲
ز باز چیدن دامان فیض، دانستم
که از غبار تعلق سرشته اند مرا ۳
مرا کشاکش غم، از تو نگسلد هرگز
به پیچ و تاب خیال تو، رشته اند مرا ۴
به کام مردم عالم، چسان شوم شیرین؟
به تلخی سخن حق، سرشته اند مرا! ۵
چگونه خون چکدم از کباب دل واعظ؟
بتان بآتش دوری برشته اند مرا؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - ز پاس آشنایی، بهره نبود خلق عالم را
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - در نظر دایم گرآن زلف دو تا باید مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.