هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج شاعر از فراق معشوق است. او از ضعف جسمانی و اشکهای بیپایان خود میگوید و آرزو میکند که مانند خاک درگاه معشوق باشد. همچنین، شاعر به بینش عمیق ناشی از چشمپوشی از دنیا اشاره میکند و آمادگی خود را برای فداکاری در راه معشوق اعلام میدارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۰ - در نظر دایم گرآن زلف دو تا باید مرا
در نظر دایم گرآن زلف دو تا باید مرا
ریزش اشک زمین سایی رسا باید مرا ۱
بسکه هر عضوم ز ضعف تن به راهی میرود
چون قفس از هر جهت چندین عصا باید مرا ۲
هر سر مویی ازو دستیست دامنگیر چشم
دیده یی از بهر هر عضوش جدا باید مرا ۳
چشم بستن از دو عالم، دیده را بینش فزاست
از غبار دیده خود توتیا باید مرا ۴
آنچه من در راه او کردم، بسان گرد باد
خلعت از خاک درش سر تا به پا باید مرا ۵
گر تنم واعظ ز هجرش خرج کاهیدن شود
روز وصلش جانی از بهر فدا باید مرا ۶
ریزش اشک زمین سایی رسا باید مرا ۱
بسکه هر عضوم ز ضعف تن به راهی میرود
چون قفس از هر جهت چندین عصا باید مرا ۲
هر سر مویی ازو دستیست دامنگیر چشم
دیده یی از بهر هر عضوش جدا باید مرا ۳
چشم بستن از دو عالم، دیده را بینش فزاست
از غبار دیده خود توتیا باید مرا ۴
آنچه من در راه او کردم، بسان گرد باد
خلعت از خاک درش سر تا به پا باید مرا ۵
گر تنم واعظ ز هجرش خرج کاهیدن شود
روز وصلش جانی از بهر فدا باید مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - زان لعل لب سخن شده رنگین ز بس مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.