شماره ۴۲ - نیست غیر از وصل آبی آتش جوش مرا

نیست غیر از وصل آبی آتش جوش مرا
مرهمی جز دوست نبود زخم آغوش مرا ۱

بر سرم سودای جانان، بسکه پا افشرده است
باده پرزور نتواند برد هوش مرا ۲

شد ز خامی در سر کار هوس عهد شباب
تندی این آتش آخر ریخت سر جوش مرا ۳

در کشاکش از نهاد سخت خویشم سر بسر
نیست غیر از خویش باری چون کمان دوش مرا ۴

بود و نابود مرا از بس به غارت برده دوست
می توان پرسید ازو حرف فراموش مرا ۵

می چکد خون از دم تیغ زبانها خلق را
نیست واعظ هیچ پند از پنبه به، گوش مرا ۶